anatoli

 Με τον όρο Πολιτισμός νοούμε ολόκληρο το παρελθόν αλλά και το παρόν του ανθρώπινου βίου, το βαθμό ανάπτυξης των υλικών και πνευματικών συνθηκών της κοινωνικής ζωής του ανθρώπου. Το σύνολο των υλικών και πνευματικών δημιουργημάτων του σε ορισμένη χώρα και εποχή, δηλ. τα Γράμματα και τις Τέχνες, τον τρόπο Ζωής, τα Βασικά Δικαιώματα, το Σύστημα Αξιών του, τις Παραδόσεις και τα Δόγματα.

Με τη στενή του έννοια ο όρος δηλώνει, κυρίως, το σύνολο των αξιών καθώς και τις γνωστικές και αισθητικές συνήθειες μιας κοινότητας και ως εκ τούτου, περιλαμβάνει την Πολιτιστική Κληρονομιά, τις Τέχνες, τη Λογοτεχνία και τα Κινήματα Σκέψης.

Σε έναν εσωτερικό διαχωρισμό ο όρος περιλαμβάνει

 

1.τον Υλικό (μηχανικό/τεχνικό) =που αποβλέπει στη βελτίωση των όρων της υλικής ζωής και στην τεχνική πρόοδο. Χάρη στην ανάπτυξη αυτού του είδους πολιτισμού ο άνθρωπος υπέταξε το φυσικό περιβάλλον και το προσάρμοσε στις υλικές του ανάγκες και απαιτήσεις. Περιλαμβάνει εφευρέσεις, ανακαλύψεις, τεχνικά μέσα και μεθόδους, κατοικίες…

 

2.τον Πνευματικό =που αποβλέπει στην πνευματική καλλιέργεια του ατόμου. Περιλαμβάνει επιστήμες, γράμματα, τέχνη, θρησκεία…

 

3.τον Ηθικό = που αποβλέπει στην ηθική ανύψωση του ατόμου. Περιλαμβάνει δίκαιο, ελευθερία, αλληλεγγύη, ανθρωπιά, ισότητα…

xartis

 

 

Αλλά ο Πολιτισμός δεν έχει απαραίτητα τοπικό χαρακτήρα. Μπορεί να διαχέεται γεωγραφικά και με διαφορετικά κοινωνικά κριτήρια που του δίνουν ταυτότητα, όπως φυλή, εθνικότητα, θρησκεία, γλώσσα ή κάποιους άλλους παράγοντες κοινωνικής συνοχής. Ένας πολιτισμός μπορεί να χαθεί, εάν αλλοιωθούν σε μεγάλο ποσοστό στοιχεία της πολιτισμικής του ταυτότητας. Αν και πολιτισμοί χάνονται ή εξελίσσονται σε νέα πολιτισμικά μορφώματα, κάποιοι αφήνουν πίσω τους πνευματικά επιτεύγματα ως Παγκόσμια Κληρονομιά.

 

Σήμερα, η Παγκοσμιοποίηση, υπόσχεται, κάτω από την ομπρέλα ενός πανανθρώπινου Πολιτισμού, τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για την ανάπτυξη κοινών στοιχείων σε παγκόσμια κλίμακα, π.χ. ηθικές αξίες, κοινωνική νοημοσύνη και οικολογική συνείδηση και υπογραμμίζει την πίστη σε μια πρόοδο-δίχως τέλος- ολόκληρης της ανθρωπότητας (με τις ανθρώπινες κοινωνίες να οφείλουν-η κάθε μία με τους δικούς της ρυθμούς-να συμμετάσχουν σε έναν ενιαίο πολιτισμό).